VDEKJA .......... Këtë letër e dashur ta shkruaj prej mergimit kurë të dëgjojsh për mua të lutëm zemër mos të del loti, këto vargje ti shkruaj sepse vdekja më ariti me shpejtësi të madhe mua më grabiti, kurë ta lexojsh këtë letër, të lutëm mos u brengos si hije mbas teje vij, ti mos u merakos kurë të iki une ti mos më vajto bane vetën te fort edhe tek varri kurrë të shkojsh, një lutje për ty që ishe bota pran syve mos u pendo fare, gjith më mbaj në kujtime edhe gjethët kurë të qelin ti mu më imagjino ndër drurin e blinit era e leht në flokt e tua do të valoj e ti si një engjëll pran drurit qëndro atëherë e dashur dije se une ende jetoj do të jem ajo furtun që degët i trazon mos u tut fare se une vec të përqafoj, kjo e dashur është letra e fundit nga unë mbaje në gji, kurrë të mërzitësh e shpalon

Tags: Vdekja Poezi Poema Tregime

Bookmark: